Przygody Kółka i Szyny – Gdzie jest Gustaw?

Radosnej Dolinie zapanowało poruszenie. Gustaw, znany wszystkim wagon przewożący materiały budowlane, zniknął bez śladu podczas pracy przy budowie nowej ścieżki rowerowej. Było to niepokojące, bo Gustaw nigdy się nie spóźniał.

W Zajezdni Przygód zebrali się bohaterowie: Kółek, Szyna oraz Tara, zielona wywrotka.

– Co się stało z Gustawem? – zapytał Kółek, jego reflektory migotały z niepokoju.

– Ostatni raz widziano go na skrzyżowaniu koło Starego Lasu – odpowiedziała Szyna, pokazując mapę. – Tory tam są nieczynne, może pomylił trasę?

– Potrzebujemy kogoś, kto potrafi rozwiązywać zagadki! – zawołała Tara.

– Mam pomysł – powiedział Szyna. – Znam tramwaj, który specjalizuje się w takich przypadkach. Nazywa się Zygzak. Jest trochę stary, ale mówią, że ma niezawodny nos do zagadek.

Zespół udał się na stary przystanek tramwajowy, gdzie mieszkał Zygzak. Był to zabytkowy tramwaj o ciemnozielonym lakierze i złotych napisach. Na każdym jego boku widniały eleganckie, ręcznie malowane wzory, które przypominały o dawnych latach świetności. Jego reflektory były lekko przygaszone, ale w oczach miał bystrość, która budziła respekt, jakby wiedział więcej niż ktokolwiek inny.

– Dzień dobry, Zygzaku – zaczęła Szyna, z lekkim ukłonem. – Potrzebujemy twojej pomocy. Gustaw zniknął, a jego materiały są bardzo ważne dla naszej budowy. Nie wiemy, gdzie go szukać i bardzo się o niego martwimy.

Zygzak zmrużył reflektory, zastanawiając się nad usłyszaną informacją, i zamruczał pod nosem, co przypominało zgrzyt kół po szynach.

– Zaginiony wagon, powiadacie? Hmmm, to brzmi jak wyzwanie dla starego detektywa. Powiedzcie mi wszystko, co wiecie. Nie pomińcie najmniejszego szczegółu – powiedział, podkreślając wagę dokładności w dochodzeniu.

Szyna opisała trasę Gustawa, pokazując na mapie, którędy miał jechać, a Kółek dodał, że przewoził cement i drewniane belki. Tara, która do tej pory milczała, nagle przypomniała sobie coś ważnego.

– Gustaw wspominał, że ostatnio miał problem z hamulcami. Myślicie, że to mogło mieć znaczenie? – zapytała z troską.

Zygzak zamyślił się jeszcze głębiej, a jego reflektory rozbłysły jaśniej, jakby olśniło go rozwiązanie.

– Bardzo możliwe, Taro. Problemy z hamulcami mogły sprawić, że nie zatrzymał się na właściwym skrzyżowaniu i zboczył z trasy. Dobrze, moi drodzy, musimy działać szybko. Najpierw sprawdzimy skrzyżowanie koło Starego Lasu. Może znajdziemy tam jakiś ślad. Przy okazji zwrócimy uwagę na ewentualne oznaki awarii – zaproponował Zygzak, przyjmując rolę dowodzącą.

Cały zespół wyruszył w kierunku Starego Lasu. Na miejscu znaleźli rozsypany cement na torach, który tworzył wyraźny ślad, jakby ktoś przewoził ładunek w pośpiechu.

– Spójrzcie tutaj – powiedział Zygzak, pochylając się nad śladem. Jego reflektory zamigotały, jakby coś analizował. – To musiał przewozić Gustaw. Ale dlaczego zjechał na te nieczynne tory? Przecież były wyraźnie oznaczone.

Szyna zauważyła kolejne ślady, prowadzone głębiej w las. Wskazała na delikatne odciśnięcia w ziemi.

– Wygląda na to, że próbował skręcić w ostatniej chwili – powiedziała. – Może pomylił trasę w ciemności, a nieczynne tory wyglądały dla niego jak skrót?

– To możliwe – potwierdził Zygzak, przerywając na chwilę, by podnieść kawałek rozbitego drewna. – Może też coś próbowało go zatrzymać. Ruszajmy za śladami, musimy dowiedzieć się więcej.

W miarę jak zagłębiali się w las, tory stawały się coraz bardziej zarośnięte. Wysokie trawy i gałęzie zwisały nad szynami, tworząc niemal tunel z zieleni. Zespół z trudem przedzierał się przez przeszkody, uważając, by nie uszkodzić swojego sprzętu.

– To miejsce wygląda na dawno zapomniane – zauważył Kółek, przeciskając się przez zwisające gałęzie. – Może Gustaw myślał, że znajdzie tu jakieś przejście?

Nagle Szyna zatrzymała się gwałtownie.

– Patrzcie! – zawołała, wskazując na błyszczący metal wśród krzewów. – To musi być Gustaw!

Gdy podeszli bliżej, zobaczyli wagon zaklinowany w gęstych zaroślach. Jego koła były unieruchomione przez plątaninę gałęzi, a ładunek wyglądał na nienaruszony, choć wagon był wyraźnie zmęczony całą sytuacją.

– Gustaw! – zawołał Kółek, podjeżdżając bliżej. – Co się stało?

Wagon westchnął z ulgą na widok swoich przyjaciół.

– Przepraszam, zgubiłem drogę. Myślałem, że skrócę trasę przez te tory, ale utknąłem. Potem zrobiło się ciemno, a ja nie mogłem ruszyć ani do przodu, ani do tyłu – wyjaśnił Gustaw, jego głos pełen był skruchy.

Zespół szybko przystąpił do pracy. Rocky, który przybył z pomocą, pomógł odsunąć zarośla, a Szyna przyczepiła Gustawa do siebie, by mogła go odholować na bezpieczne tory.

– To nauczka, Gustawie – powiedział Zygzak. – Zawsze trzymaj się wyznaczonej trasy i słuchaj wskazówek.

Wagon skinął reflektorami.

– Obiecuję, że nigdy więcej nie zboczę z trasy. Dziękuję wam wszystkim za pomoc.

Kiedy cały zespół wrócił do Radosnej Doliny, mieszkańcy przywitali ich z oklaskami. Materiały zostały dostarczone na czas i budowa mogła ruszyć dalej. Ale najważniejsz, że bohaterowie przybyli przyjecielowi na czas z pomocą.

Radosna Dolina znów była pełna radości, a Kółek, Szyna i ich przyjaciele wiedzieli, że na nich zawsze można polegać.