Niedźwiedź Bruno - Legenda pióra

Poranek w lesie był ciepły i pełen życia. Promienie słońca przeciskały się przez liście, malując na mchu jasne plamy, a w powietrzu unosił się zapach świeżych ziół i wilgotnej ziemi. Na polanie rozbrzmiewał śmiech zwierząt.

Wiewiórka Weronika i żaba Żaneta grały w berka, zwinne i szybkie, pojawiały się i znikały między krzakami jak kolorowe błyski. Jeleń Julian ćwiczył równowagę, stąpając po kłodach. A zając Zdzisław, jak to on, urządzał pokaz swoich najdziwniejszych min, a każda kolejna wywoływała coraz to większą salwę śmiechu.

Wśród zwierząt przebywających na polanie brakowało tylko jednej postaci – lisa Karola. Znany z błyskotliwego dowcipu i zaskakujących pomysłów, zawsze znajdował sposób, by rozśmieszyć wszystkich… Czasem aż za bardzo. Karol był sprytny, żywiołowy i wiecznie w ruchu – lubił być w centrum uwagi, choć nie zawsze wiedział, kiedy zwolnić.

Lecz w końcu się pojawił…

– Uwaga, uwaga! Nadchodzi mistrz żartów, książę chaosu i hrabia niespodzianek! – zawołał, wyskakując zza krzewu i podrzucając garść liści w górę.